Een f*ck up met een gouden randje...

03 Oktober 2018

Deze zomer landde ik geheel per ongeluk twee keer binnen zes weken op het vliegveld van Malaga, Spanje. In augustus bracht ik een weekje door in Fuengirola bij mijn allerliefste vriendinnetje Babette. We leerden elkaar begin 2018 kennen via mijn werk en aan onze heerlijke gesprekken kwam geen einde. Zij vertrok voorgoed naar Spanje en liet alles achter... Ik reisde haar achterna en had mijn beste vriendinnenvakantie ever. Zon, zee, strand, kletsen en relaxen. Ik wil terug...

Papierhandel en plannen en online boeken zijn niet mijn sterkste kant. Zo'n operatie levert dan ook de nodige stress. Vergenoegd met mezelf dat ik aankwam op het juiste vliegveld, met de juiste papieren op de juiste tijd, vergat ik de regel- en reisstress en zonk ik weg in een comateuze staat van Zen. Nederland en waxen verdwenen in de diepte van mijn onderbewustzijn. Ik hoorde slechts de golven ruisen, en voelde een briesje over mijn gewaxte huid en de warmte van de zon...

Tot mijn Afrikaanse vriend uit Senegal, die elke dag op mijn strandbedje kwam kletsen, vroeg wanneer ik weer naar huis ging. Saturday, antwoordde ik. What time is your flight tomorrow? vroeg Abdullah. Nu is opveren na een luie week op een strandbedje een onmogelijke opgave never performed before. Ik deed het en versloeg de zwaartekracht wat op zijn minst Olympisch-goud-waardig was. What do you mean tomorrow? bitste ik hem toe. 'T is Thursday today, hoor. No baby, no... it is Friday.

Kon dit echt waar zijn? Stress sloeg weer toe! Ten eerste omdat het voelde of er een dag gestolen was, en ten tweede omdat ik online moest inchecken. Verdwaasd en met verhoogde hartslag stampte ik in een razend tempo naar het appartement. In dat halve uur lopen had ik ruim de tijd mezelf gek te maken. Ik ging er volledig voor. Hyperventilerend viel ik de voordeur binnen en ik stortte direct op het bed neer met mijn telefoon in de aanslag. Neeeee! Databundel op.

No panic. Begin van de week wist ik nog hoe het moest, dat opwaarderen. I need a drink, hurry! Nee, nee... hoofd helder en kalm... Databundel opwaarderen nu. Ryanair app openen nu. Wat was ik goed bezig! Er bleek echter geen terugvlucht te zijn zaterdag de 18de augustus die correspondeerde met mijn gegevens. Er waren geen milliseconden voor nodig hoor, voor al die vreselijke doemgedachten dat ik nooit meer op tijd thuis zou komen voor al mijn klanten. Verlamd was ik en mijn brein stond in de fik van alle gedachten. Even niks doen, leek me het beste.

Er plopte een liedje van Sia op in mijn hoofd. One foot in front of the other babe, one breathe leads to another, yeah, just keep moving. You can do it... Túúrlijk kon ik het. Met Sia in mijn hoofd werd ik helder en doelgericht en bovenmenselijk. Hup! Ik opende de mail met de vlieggegevens en ik zag tot mijn verbazing dat ik voor 18 september terug had geboekt. Heeeel even maar vond ik het stom. Hup! Geen tijd aan spenderen nu. En hup! Via Transavia boekte ik gladjes een nieuwe terugvlucht in de vroege ochtend. Volgens mijn handboek verdiende ik echt een borrel, liefst twee.

Met hernieuwde kracht en blijmoedigheid trok ik mijn leukste jurkje aan en als op wolken liep ik naar de bar waar Babette werkt. Op weg naar mijn beloning, twee stuks. Je begrijpt dat mijn inner glow na de overwinning op deze onheilsmiddag oogverblindend was. Mannen vielen aan mijn voeten terwijl ik langsliep en ik, ik stapte gewoon over hen heen. Want ik, ik had een missie. Ik was onderweg naar The Family Bar, waar ze Hema-worst, nasi en pannenkoeken serveren. (Dat vandie mannen kan mijn verbeelding geweest zijn.)

Babette was onwetend van mijn rommelige middag en zij was nog in de veronderstelling dat ik zaterdagmiddag zou vliegen. Ola guapa! riep ze naar me. Ik wil niet dat je morgen weggaat. Ik lachte en zei haar dat ik sneller terug zou komen dan ze zich kon voorstellen. Wat dan? zei ze. Om mijn verhaal hebben we hard gelachen én we spraken af dat ik rond 13 september weer zou komen. De terugvlucht had ik ten slotte toch al. En zo zat ik aan de wijn, lachend om mijn onoplettendheid, geklungel en paniek om niks. Onze vakantie sloten we fantastisch af die avond, uitkijkend naar de tweede keer dat ik haar zou komen opzoeken in Fuengirola.

 

 

Ik ben Ingrid Sarsanszky. Entrepreneur met een hang naar authenticiteit, vrijheid, creativiteit, spiritualiteit en met veel liefde voor mijn medemens. Energieke duizendpoot die vindt dat je alles mag doen wat je leuk vindt. Waxtechnician en waxtrainster bij Wax & Go Studio, masseur, hypnotherapeut, blogger, skincare freak... Vergeet ik iets?